artzap podróże Kolejnym etapem mojej podróży po Laosie jest przepiękne Luang Prabang i okolice. Kilka dni spędzonych w tym przepięknym miejscu to niesamowita przygoda duchowa. Pierwszy dzień w Luang Prabang to przede wszystkim świątynie i pałac królewski. Na zakonzcenie dnia spektakularny zachód słońca i lokalne przysmaki.
Miasto ma to coś…. co mnie urzekło …. chciałbym tam kiedyś wrócić…. a tymczasem zapraszam na foto podróż!
Wat Wisunarat
W samym sercu Luang Prabang, , kryje się jedna z najstarszych i najbardziej uduchowionych świątyń w mieście – Wat Wisunarat (znana również jako Wat Visoun) to unikalne połączenie laotańskiej historii, duchowości i architektury, które przenosi odwiedzających w czasy świetności królestwa Lane Xang.
Wat Wisunarat została wybudowana w 1513 roku przez króla Wisunarat, którego imię nosi do dziś. Przez stulecia świątynia była świadkiem burzliwych losów Laosu, w tym najazdów i wojen. Świątynia została częściowo zniszczona podczas najazdu syjamskiego w 1887 roku, jednak z czasem została odbudowana, zachowując wiele ze swojego oryginalnego charakteru. Wat Wisunarat pełniła również rolę ważnego centrum buddyjskiego w Luang Prabang, a dziś jest jednym z kluczowych punktów na trasie turystów odwiedzających miasto.
Budynek głównej świątyni (sim) w Wat Wisunarat wyróżnia się prostotą i elegancją. Jego białe ściany i drewniany dach z licznymi ozdobnymi elementami odzwierciedlają klasyczny laotański styl architektury. Na szczególną uwagę zasługują kolumny i fronton, bogato zdobione złotymi ornamentami oraz religijnymi malowidłami, przedstawiającymi postaci Buddy i inne ważne postacie z buddyjskiego panteonu.
Stupa Arbuzowa – That Makmo
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Wat Wisunarat jest jej stupa, znana jako That Makmo lub „Stupa Arbuzowa” ze względu na swój zaokrąglony kształt przypominający ten owoc. Stupa, zbudowana w 1503 roku, jest unikalna dla regionu, ponieważ większość laotańskich stup ma bardziej tradycyjne, smukłe kształty. Jej forma jest hołdem dla stylu buddyjskiej architektury Syngalezów z Cejlonu (dzisiejsza Sri Lanka), co czyni ją prawdziwą rzadkością.
Ta ciemna, masywna konstrukcja przyciąga uwagę swoim surowym pięknem i stanowi interesujący kontrast z bardziej ozdobnymi budowlami wokół. Warto wspomnieć, że pierwotnie stupa przechowywała relikwie Buddy, co czyni ją miejscem o wielkim duchowym znaczeniu dla lokalnej społeczności.
Wat Wisunarat to nie tylko zabytek historyczny, ale wciąż żywe miejsce kultu, gdzie lokalni mieszkańcy i mnisi codziennie modlą się i uczestniczą w ceremoniach. W ciągu dnia można spotkać tu mnichów w szafranowych szatach, którzy w ciszy kontemplują lub wykonują codzienne obowiązki. Odwiedzający mogą wziąć udział w ofiarach jałmużnych, które są tradycyjną formą wspierania mnichów w Laosie.
Wat Xieng Thong
Położona nad brzegiem rzeki Mekong, w północno-wschodniej części Luang Prabang, Wat Xieng Thong to jedna z najważniejszych i najpiękniejszych świątyń w Laosie. Uznawana za klejnot w koronie buddyjskiej architektury.
Wat Xieng Thong, znana jest też jako „Świątynia Złotego Miasta”, została zbudowana w 1560 roku przez króla Setthathirata, jednego z najważniejszych władców królestwa Lane Xang. Świątynia służyła jako królewska świątynia i miejsce koronacji królów. Przez wieki pozostawała ważnym centrum religijnym i duchowym dla mieszkańców Luang Prabang, a także symbolem kultury i tradycji Laosu.
Wat Xieng Thong wyróżnia się wyjątkową architekturą, która jest doskonałym przykładem laotańskiego stylu świątynnego. Główny budynek, zwany sim, ma piękny, wielopoziomowy dach, który łagodnie opada ku ziemi, tworząc elegancki łuk, typowy dla tradycyjnych świątyń w Laosie. Dach jest ozdobiony misternymi ornamentami i symbolami, które reprezentują ochronę i błogosławieństwo.
Główne wejście do świątyni zdobią złote drzwi z rzeźbieniami przedstawiającymi sceny z życia Buddy, a bogate złocenia, w połączeniu z ciemnym tłem, nadają całemu budynkowi majestatyczny wygląd.
Wat Xieng Thong to nie tylko główny budynek świątynny, ale również zespół kaplic i stup, które razem tworzą kompleks pełen duchowego piękna.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Wat Xieng Thong jest mozaika znana jako „Drzewo Życia”, która znajduje się na tylnej ścianie głównego budynku świątyni. Ta piękna, kolorowa mozaika przedstawia rozłożyste drzewo otoczone postaciami ludzi i zwierząt, symbolizującymi życie, harmonię i duchową podróż człowieka. Wykonana z maleńkich kawałków szkła, mozaika mieni się w promieniach słońca, tworząc zapierający dech w piersiach widok.
„Drzewo Życia” to jeden z najczęściej fotografowanych i podziwianych elementów świątyni, który przyciąga uwagę nie tylko miłośników sztuki, ale także osób poszukujących głębszego duchowego znaczenia. Jest to hołd dla buddyjskich wartości i symbol głębokiego połączenia natury z życiem duchowym.
Wnętrze głównej świątyni kryje w sobie wiele złotych posągów Buddy, otoczonych kolorowymi malowidłami ściennymi, które przedstawiają sceny z życia Buddy oraz inne ważne wydarzenia z historii buddyzmu. W świątyni można znaleźć również liczne artefakty i relikwie, które od wieków są czczone przez mnichów i wiernych. Złote statuy Buddy tworzą atmosferę spokoju i kontemplacji, a bogato zdobione wnętrza potęgują duchowe doświadczenie każdego odwiedzającego.
Phou Si
Na zakończenie dnia widok ze szczytu Phou Si na miasto, przepływający Mekong i przepiękny zachód słońca.
Tak bat
Luang Prabang jest znane nie tylko z malowniczych krajobrazów i zabytkowych świątyń, ale także z codziennego życia mnichów buddyjskich. Spacerując po mieście, trudno nie zauważyć, jak głęboko religia jest zakorzeniona w lokalnej kulturze.
Mnisi, ubrani w charakterystyczne pomarańczowe szaty, są nieodłącznym elementem krajobrazu Luang Prabang. Każdego ranka, o świcie, można obserwować ich tradycyjny rytuał, zwany tak bat, czyli poranną procesję, podczas której zbierają jałmużnę od mieszkańców i turystów .
Wielu mnichów mieszka w licznych świątyniach rozsianych po mieście, takich jak Wat Xieng Thong czy Wat Mai. Żyją w prostocie, codziennie medytują, studiują święte pisma i wypełniają obowiązki w klasztorze. Wiele z tych świątyń jest otwartych dla odwiedzających, co daje szansę na cichą obserwację ich życia i zrozumienie ich roli w lokalnej społeczności.
listopad 2016…
Chcesz być na bieżąco z moimi podróżami i fotograficznymi przygodami? Dołącz do newslettera Mojepodrozezaparatem i zyskaj dostęp do inspirujących historii, wyjątkowych zdjęć i praktycznych porad prosto z drogi!
